این رمضان ، رمضان دگرگونی من بود ، چرا که:

 - بیش از هر زمان دیگری کدری در من راه یافت!

- برای نخستین بار با حسی به نام ” نفرت ” آشنا شدم!

- برای نخستین بار به صورت جدی! ” نذر ” کردم!

- ظرف مدت تنها سه روز تغییری نه البته عجولانه! بلکه عمیق و ژرف در من صورت گرفت!

- ” ازدواج ” کردم!

هر چند:

- آن کدری نماند و دوباره انگاری که زلال شدم!

- آن نفرت اگر چه در من رخنه کرد اما جای خودش را براحتی و تنها با کمی دلگیری ساده اما موثر! عوض کرد…

- آن نذر اگر چه مقبول نبود اما انگاری که شد فدیه ای برای نذری دیگر…

- آن تغییر اگر چه در من آتش افروخت اما حسی ، خیالی ، جانی ، نگاهی عاشقانه ساخت…

و من ماندم و یک دنیای جدید که گویی این بار از فرط بزرگی ، کوچک شده است!

  ای کاش که خواب مانده بودم برای عید…

” چرا دلم نکند تب!؟ “ به صدا و قلم این حقیر

دانلود فایل با حجم ۶۴۷ کیلوبایت از (اینجا)

چرا دلم نکند تب!؟  زمان ، زمان عجیبی ست!

نفس نمانده به کامم ، هوا هوای غریبی ست!

چه رسم عاشقی است این انتظار مجازی!

تعارفات زبانی ، حساب های ریاضی!

چرا دلم نزند لک!؟ سایه ها که دو رنگند!

عشق ها که دروغین ، دشنه اند و تفنگند!

آدمان نه آدم ، دوستان نه تب دار!

مشق های نه مشتاق ، قلب ها همه بیمار!

چرا دلم نکند تب؟

زمانه خانه ی جنگ است!

ماندنم ننگ است…

نشان ، نشانه ی گندم ، بیا دلم تنگ است…

تهران ، ۱۸/۱/۸۷

شعری دیگر:  کوچه ها…